„SZESC RAD DLA CZŁOWIEKA WYBUCHOWEGO
Psycholodzy radzą.
1. Starajcie się nie pozostawać sami ze swoimi kłopotami. Opowiedzieć szczerze życzliwemu i rozsądnemu człowiekowi o tym, co Was nęka — oznacza przynieść sobie ogromną ulgę. Rady rozmówcy mogą nawet nie mieć większego znaczenia praktycznego, ważne1 jest jego współczucie, udział w .Waszych kłopotach i szczere zainteresowanie. Takim „powiernikiem" może być żona, ojciec, matka, bliski kolega lub nawet... zupełnie nieznajomy człowiek — przypadkowy podróżny w pociągu czy samolocie. Z kolei bądźcie też gotowi sami wystąpić w roli życzliwego i przychylnego słuchacza czyjejś spowiedzi.
2. Umiejcie na pewien czas oderwać się od swoich trosk. Niezależnie od tego, jak poważne mielibyście kłopoty, starajcie się od czasu do czasu zapomnieć o nieprzyjemnych myślach, oderwać od nich uwagę poprzez codzienne sprawy w pracy i w domu. Starajcie się, aby w żadnym wypadku nie „zarazić" swoim złym nastrojem otaczających Was osób. Pomimo nieprzyjemności, jakie będą się Wam zdarzały, życie nie stoi w miejscu, i nikt nie ma prawa narzucać innym czarnych myśli i posępnego nastroju. Jeżeli otoczenie jest do Was życzliwie nastawione, to postara się wyrazić Wam współczucie i okazać pomoc. Bądźcie rozsądni i taktowni; bardzo złe wrażenie sprawia człowiek, który z każdej swojej, nawet drobnej, nieprzyjemności robi problem światowy.“(8)