„Dosyć często występują w komórkach roślinnych kryształy węglanu wapniowego (CaCOs).
Kryształy gipsu są rzadziej spotykane. Należy dodać, że sól ta znacznie łatwiej rozpuszcza się w wodzie, niż szczawian lub węglan wapnia; przy 25°C w 100 g nasyconego roztworu znajduje się 210 mg CaS04 2H20, podczas gdy rozpuszczalność GaCOg wynosi niewiele ponad 1 mg, a szczawianu — poniżej 1 mg w 100 g roztworu. Osadzanie wapnia w komórkach roślinnych, w postaci szczawianów i węglanów, jest wynikiem pozornie dziwnego zjawiska; liście niektórych roślin, w miarę starzenia, zawierają coraz większe ilości wapnia, gdy zawartość innych składników mineralnych z wiekiem zawsze maleje.
Wapń jest małoruchliwy; nie wędruje on jak potas z organów starszych do młodszych, lecz osadza się trwale w ścianach i organellach komórki, a jego stężenie w soku komórkowym jest niskie.
i zawartość wapnia jest wtedy mała. Natomiast przy odczynie obojętnym wapń występuje przeważnie w postaci węglanu, jest go dużo, a kompleks sorpcyjny jest również nasycony jonami Ca2+. Jeśli pH wynosi do 6,6, przeważa wapń wymienny nad węglanowym, natomiast gdy pH jest większe, wapń występuje w glebie przeważnie w formie CaCOs. Jest to związane z jego ogólną, wysoką zawartością w glebach obojętnych i zasadowych.“(10)