„— Bolek!
Mój szwagier wyszedł po mnie. Właśnie spotkał Romana, który zgubił aparat fotograficzny i książkę. Może znajdziemy. Za parkanem w zaroślach nic nie ma. Obeszliśmy, co można było obejść, bez żadnego rezultatu. Idę przez park. Naprzeciwko kilku łazęgów w niemieckich mundurach.
— O, Matka Bouska!
Ukraińcy. Matkę Boską we mnie znaleźli. Może z tych rozsypanych włosów jakoś im przypominam figurę przy drodze czy obraz w ukraińskim domu. Dobra ze mnie Matka Boska! Porozszarpywałabym ich na kawałki.
Siedzę w domu. Ziutka, najmłodszy pieszczoch, przytu
liła się do Mamuni. Za oknami noc. Michał opowiada, że
20 sierpnia, w miejscowości Sieczychy koło Wyszkowa,
zginął Zośka z Szarych Szeregów. Zlikwidowali posteru
Inck żandarmerii, akcja udana. Tylko... Zośka. Ten chło
pak z dziewczęcym pseudonimem był dzielnym dowódcą. Alek, Rudy i Zośka — już odeszli. Teraz kolej na innych. Z każdym dniem kogoś ubywa. I nas może zabraknąć w ostatniej godzinie zwycięstwa. Kto teraz następny
Rok temu w listopadzie 1942 r. Gwardia Ludowa zabrała milion złotych z KKO, w tych dniach akowcy przeprowadzili podobną akcję. Pieniądze przydadzą się na ratowanie uwięzionych, na pomoc rodzinom po poległych, na lokale i broń, na podróże i wiele innych spraw. Akcję napadu na bank organizowali kilka miesięcy, jeszcze przed aresztowaniem generała Grota. Już są rozlepione plakaty i wyznaczona nagroda dla tego, kto wskaże bandytów. Długo Niemcy będą musieli czekać. Aniuta mówi, że „zdobyliśmy" sto dziesięć milionów. Jakby to ona brała w tym udział. Zaczyna mnie już gniewać. Wygląda na to, że Aniuta siedzi w górze konspiracyjnej, na schodach konspiracji i w piwnicach konspiracyjnych. Wszędzie. Bąk“(12)